Postacie

Alice Pleasance Liddell
19 lat
„Wszyscy, których kocham, umierają gwałtownie, nienaturalnie.
Jestem przeklęta!
Więc dlaczego idę dalej, skoro i tak dalej będę ranić innych?”.

Arno Victor Dorian
21 lat
„Jeśli miałbym możliwość ponownie przeżyć swoje życie,
jedyną rzeczą, jakiej bym nie zrobił, byłoby przywiązanie do kilku osób,
które dzięki temu nie zginęłyby, a cieszyły dalszym życiem”.

Angus Bumby
40 lat
„Zapominanie o przeszłości jest wygodne,
rozpamiętywanie o niej — skrajnie bolesne.
Kiedyś jednak przyjdzie dzień, w którym zapominanie nie będzie konieczne,
a rozpamiętywanie — bolesne.
Wystarczy czas... I odpowiednia osoba, rzecz jasna”.

Aline Kingsleigh
8 lat
„Kiedy jest z nią źle, zamyka się w pokoju i płacze.
Nie mogę wtedy wejść i jej pocieszyć.
Dopiero po kilku minutach otwiera drzwi, a ja widzę to, co u mojej siostry.
Mama mi mówiła, że tak wygląda człowiek, który umiera w środku.
Pomożesz jej, prawda?”.

Nan Sharpe
35 lat
„Kochanie, zrozum.
Powinnaś zacząć zastanawiać się nad tym,
co was łączy, a nie nad tym, co was dzieli”.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział X

Obraz
Walentynki. Dzień, w którym Alice postanowiła siedzieć w pokoju i nie wychodzić, jakby miała zarazić się trądem. Walentynek nienawidziła od zawsze... A przynajmniej, od kiedy zakochała się po raz pierwszy. Usiadłszy przy biurku, wyciągnęła słoiczek z tabletkami i postawiła go przed sobą. Zaczęła na niego patrzeć i się nim bawić. Pragnę być tak jak ty... Leżeć zimna w ziemi jak ty... Aureola, oślepiająca ściana między nami... Rozpływa się i znów zostawia nas same... Szmer, nawiedzanie gdzieś daleko stąd... Wierzę, że nasza miłość może ujrzeć nas poprzez śmierć... Nuciła cicho, patrząc cały czas na słoiczek. Widok tabletek, przesypujących się powoli z jednej na drugą stronę, odprężał ją. Przymknęła oczy, wciąż nucąc, a na jej ustach pojawił się cień uśmiechu. — Mogę? — Usłyszała znienacka. Podskoczyła, przestraszona i przewróciła słoiczek i zakryła go dłonią. Szybko uniosła głowę i spojrzała za siebie. Arno... ty chu... — Nie strasz mnie — przerwała swoją myśl. — Jasne, wej...
Czytaj więcej

Rozdział IX

Obraz
Na szlak moich blizn poprowadź palec, by nasze drogi spleść gwiazdom na przekór. Otwórz te rany, a potem zalecz aż w zawiły losu ułożą się wzór... Śpiewał, przygotowując obiad. Słowa piosenki cały czas chodziły mu po głowie. Nie mógł się na niczym skupić od kilku dni. Brakowało mu Alice. Jej czarnych włosów, zielonych oczu, chamskich odzywek, śmiechu, uśmiechu, zapachu bzu i agrestu. Boże, nie wierzę, pomyślał. Poznałem Alice przez te kilka miesięcy lepiej niż Elisé przez kilkanaście lat. Pomijając, że... Chryste, Bumby chyba ma rację. To już nie jest przyjaźń. Jak mi jej brakuje. Jedynym moim marzeniem w tym momencie jest to, by ją przytulić. Z moich snów uciekasz nad ranem,  cierpka jak agrest, słodka jak bez. Chcę śnić czarne loki splątane,  zielone oczy mokre od łez... — Nie wiedziałam, że piszesz piosenki. — To... Po prostu chodziło mi dłuższy czas po głowie — rzekł, podnosząc głowę. Uśmiech zszedł z jego twarzy, zastąpiony zdziwieniem. Wytarł ręce o ścierk...
Czytaj więcej

Rozdział VI

Obraz
I'm so tired of being here, Suppressed by all of my childish fears, And if you have to leave, I wish that you would just leave, Your presence still lingers here, And it won't leave me alone. These wounds won't seem to heal, This pain is just too real, There's just too much that time cannot erase... Arno stał z tyłu, słuchając śpiewu i gry na fortepianie Alice. Był późny wieczór, wszyscy byli w swoich pokojach, a ona grała, śpiewając. Po jej policzkach spływały łzy, ale jej głos nie załamywał się. Ale to, że nie załamywał się, wcale nie znaczyło, że nie było słychać bólu w jej głosie. Chęci bycia tam, gdzie osoba, do której zwracała się, śpiewając piosenkę teraz i nucąc ją przy każdym rysowaniu. Po chwili pianino ucichło. Jej głos również. Czarnowłosa opierała twarz na klawiaturze i łkała. To musiało się z niej wylać, cały ból, który w sobie trzymała, musiał ją przerosnąć. Wyszedł z ukrycia i kucnął obok niej. Przez cały tydzień zdążył ją lepiej poznać. Dowi...
Czytaj więcej