Postacie

Alice Pleasance Liddell
19 lat
„Wszyscy, których kocham, umierają gwałtownie, nienaturalnie.
Jestem przeklęta!
Więc dlaczego idę dalej, skoro i tak dalej będę ranić innych?”.

Arno Victor Dorian
21 lat
„Jeśli miałbym możliwość ponownie przeżyć swoje życie,
jedyną rzeczą, jakiej bym nie zrobił, byłoby przywiązanie do kilku osób,
które dzięki temu nie zginęłyby, a cieszyły dalszym życiem”.

Angus Bumby
40 lat
„Zapominanie o przeszłości jest wygodne,
rozpamiętywanie o niej — skrajnie bolesne.
Kiedyś jednak przyjdzie dzień, w którym zapominanie nie będzie konieczne,
a rozpamiętywanie — bolesne.
Wystarczy czas... I odpowiednia osoba, rzecz jasna”.

Aline Kingsleigh
8 lat
„Kiedy jest z nią źle, zamyka się w pokoju i płacze.
Nie mogę wtedy wejść i jej pocieszyć.
Dopiero po kilku minutach otwiera drzwi, a ja widzę to, co u mojej siostry.
Mama mi mówiła, że tak wygląda człowiek, który umiera w środku.
Pomożesz jej, prawda?”.

Nan Sharpe
35 lat
„Kochanie, zrozum.
Powinnaś zacząć zastanawiać się nad tym,
co was łączy, a nie nad tym, co was dzieli”.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Rozdział IX

Obraz
Na szlak moich blizn poprowadź palec, by nasze drogi spleść gwiazdom na przekór. Otwórz te rany, a potem zalecz aż w zawiły losu ułożą się wzór... Śpiewał, przygotowując obiad. Słowa piosenki cały czas chodziły mu po głowie. Nie mógł się na niczym skupić od kilku dni. Brakowało mu Alice. Jej czarnych włosów, zielonych oczu, chamskich odzywek, śmiechu, uśmiechu, zapachu bzu i agrestu. Boże, nie wierzę, pomyślał. Poznałem Alice przez te kilka miesięcy lepiej niż Elisé przez kilkanaście lat. Pomijając, że... Chryste, Bumby chyba ma rację. To już nie jest przyjaźń. Jak mi jej brakuje. Jedynym moim marzeniem w tym momencie jest to, by ją przytulić. Z moich snów uciekasz nad ranem,  cierpka jak agrest, słodka jak bez. Chcę śnić czarne loki splątane,  zielone oczy mokre od łez... — Nie wiedziałam, że piszesz piosenki. — To... Po prostu chodziło mi dłuższy czas po głowie — rzekł, podnosząc głowę. Uśmiech zszedł z jego twarzy, zastąpiony zdziwieniem. Wytarł ręce o ścierk...
Czytaj więcej

Rozdział VII

Obraz
Obudziła się. To było nagłe. Nie śniło jej się nic. Kompletnie. Nie miało jej także co budzić. Było ciemno, co mogło oznaczać, że noc jeszcze trwała w najlepsze. Wstała powoli z łóżka i spojrzała na godzinę, która widniała na zegarze. Północ. Równa północ. Włożyła na nogi buty i włożyła płaszcz, po czym wyszła z sierocińca. Na dworze cały czas padał śnieg, mimo początku lutego. Oparty o ścianę stał Arno, wpatrujący się w jeden punkt. — To ja może pójdę — szepnęła. Arno spojrzał na nią i uśmiechnął się. Wyglądało na to, że nie przeszkadzała mu jej obecność. — Nie idź. — Na pewno ci przeszkadzam. Nie chcę być nachalna. — Przestań pieprzyć i po prostu zostań. Stanęła obok niego i oparła się o ścianę. — Co powiesz na mały spacer? — zapytał. — Że teraz? — Że teraz. — Podał jej ramię, które chwyciła. Chodzili powoli przez wąskie uliczki Whitechapel. Na jej policzkach rozkwitły rumienie spowodowane zimnem. Szli w spokoju, nie spiesząc się, bo nie musieli. Spacerowali ...
Czytaj więcej

Rozdział IV

Obraz
Od ich kłótni minęły dwa tygodnie. Nie odzywali się do siebie, widywali się tylko, gdy pracowali i od czasu do czasu na korytarzach. W końcu po tygodniu, Arno nie widział Alice w ogóle. Nie wychodziła z pokoju, a z relacji, jakie zdawała mu Aline, wiedział tyle, że spała lub płakała. Nie wychodziła nawet na sesje i to Bumby do niej przychodził. Na zapytanie, czy mógłby mu powiedzieć, co się z nią dzieje, powiedział tylko tyle, że ostatnio było tak trzy miesiące wcześniej. Arno nic to nie mówiło. Była już sytuacja, że zamykała się w pokoju na kilka dni i albo wyła cały dzień, albo spała? Stał pod drzwiami jej pokoju, stukając palcami o ścianę. Zastanawiał się, czy zapukać. Może ona wcale nie chce go widzieć. A może właśnie potrzebuje rozmowy z kimś innym niż z Bumbym i nieświadomą Aline? W końcu zapukał w drewniane drzwi. Nie dostał odpowiedzi. Nacisnął na klamkę, a te okazały się otwarte. Wszedł do środka i zamknął za sobą drzwi. Alice leżała skulona tyłem do niego, jej palce były ...
Czytaj więcej